Tito na celu NOB-a
Pocetkom NOB-a drug Tito napusta Beograd i odlazi na valjevski front. Tito je sigurno poceo vodstvo te velike bitke za slobodu nasih svih naroda i narodnosti. Prilagodio je i pravila ratovanja partizanskom nacinu ratovanja kako bi se uspjesno suprostavili brojcano jacem neprijatelju.
Partizanski rat se odlikuje svojim zakonitostima; to nije rat na malom prostoru gdje se svako nalazi kod svoje kuce i brani je. To nije ni ratovanje po vojnickim knjigama. Partizansko ratovanje zahtjeva stalno pokretanje jedinica, brzi i neocekivani napadi. Poslije zauzimanja podrucija, ako se ocekuje napad neprijatelja jakim snagama, vrsi se povlacenje ili se u suprotnom zadrzava kao oslobodena teritorija.
Drug Tito je precizno razradio taktiku i to se vidi najbolje iz upustva narodnooslobodilackih partizanskih odreda u prvom broju Biltena Glavnog staba NOPOJ (Narodnooslobodilackog pokreta Jugoslavije). Tu pise: "Partizanski odredi moraju rusiti sve objekte koji sluze fasistickim osvajacima - zeljeznice, mostove, fabrike, radionice, skladista municije i oruzija. Oni moraju svim silama onemoguciti okupatorima da oduzimaju zito, stoku i druge namirnice. Rekvirirano zito, stoku i druge namirnice treba silom oduzimati okupatorima i djeliti narodu, a potrebnu kolicinu zadrzati za ishranu odreda... Oni moraju stititi imovinu naroda od okupatorske pljacke. Partizanski odredi moraju na svakom koraku unistavati fasisticke odrede, narocito oficire i gestapovce, crne kosulje itd. Isto tako treba nemilosrdno unistavati njihovedomace agente, razne narodne izdajice i provokatore..."
U prvim akcijama i borbama su manji odredi, koji su nastali u ustanku, mogli da se odrzavaju, ali kako je ustanak se rasplamsavao vise nisu mogli da podnesu teret borbi. Tako se pojavila potreba za formiranjem vecih vojnih formacija. Tako je 21. decembra 1941 u malom Bosanskom selu Rudu formirana Prva proleterska brigada a dan poslije je ucestvovala u borbama pa se zato dan JNA slavio 22. decembra. Nije bilo slucajno da se bas u Bosni rodi nova armija koja je bila sastavljena od pripadnika svih nasih naroda i narodnosti.
Na oslobodenim teritorijama, koje su svakim danom sve vise rasle, stvaraju se organi narodne vlasti - narodnooslobodilacki odbori. Vec 26 novembra 1942. godine u Bihacu odrzava se I zasjedanje Antifasistickog vijeca narodnog oslobodenja Jugoslavije (AVNOJ). Na tom zasjedanju prisustvuju delegati iz svih krajeva zemlje i donose se odluke koje su bile udarni temelji drzave.
Ali uporedo sa rastom narodnooslobodilacke borbe rastao je i pritisak neprijatelja. Zaredale su ofanzive koje su svaki put bile sve vece i sa jacim neprijateljskim snagama. Najzesce borbe su se odigrale u toku pete neprijateljske ofanzive na Sutjesci. Za vrijeme te ofanzive je i drug Tito zadobio rane od eksplozije avionske bombe. Ali ipak su partizanske jedinice uspjele da probiju obruc i da se zajedno sa ranjenicima izvuku na bezbjednu teritoriju.
Ubrzo dolazi i do kapitulacije Italije. Jedinice NOB-a su razoruzale oko desetak talijanskih divizija koje su se nalazile u nasoj zemlji. Za nasu borbu i za druga Tita saznao je i svijet. 29. novembra 1943. godine odrzava se II zasjedanje AVNOJA u Jajcu.Jugoslavija je proglasena demokratskom federativnom drzavom i zabranjuje se povratak kralju u drzavu. Izabran je Nacionalni komitet koji je preuzeo duznost privremene vlade. Drug Tito je izabran za predsjednika Nacionalnog komiteta oslobodenja Jugoslavije a dodeljuje mu se i cin Marsala Jugoslavije zbog izuzetnih zasluga u rukovodenju NOB-a.
Ali vec iduce godine za 25. maj neprijatelj izvodi VI ofanzivu sa ciljem hvatanja Marsala Tita. Ta akcija je nazvana "Konjicev skok" jer je desantnim jedinicama izvrsen napad na Drvar gdje se nalazio drug Tito sa Vrhovnim stabom. Borbe su pocete u ranim jutarnjim satima napadom bombardera koji su istresli veliki broj bombi a zatim su padobranci i jedrilice prekrili nebo nad Drvarom. Sve raspolozive jedinice NOB-a su stupile u borbu. Drug Tito se nalazio u pecini iznad Drvara i odatle je komandovao odbranom grada. U pomoc braniteljima , poslije usiljenog marsa, stize i sesta licka divizija. Napadaci su pobjedeni. Poslije tog drug Tito odlazi na otok Vis, a poslije u Beograd koji je osloboden 2. oktobra 1944. Do kraja te godine bile su oslobodene Srbija, Makedonija, Crna Gora i dalnacija sa otocima. Pocetkom aprila 1945. pocinje ofanziva nasih jedinica za konacno oslobodenje zemlje. Njemci i njihove sluge opkoljeni su i razbijeni do sredine maja.
Tako se zavrsio rat, koji je odnjeo u toku cetri godine 1 700 000 ljudskih zivota, pobjedom nase Narodnooslobodilacke vojske.